نکات مهم حسابداری – بخش نهم

دسته: حسابداری
بدون دیدگاه
سه شنبه - ۳۰ خرداد ۱۳۹۶
نکات مهم حسابداری – بخش نهم

هزینه استهلاک ناشی از افزایش تجدید ارزیابی نیز به عنوان هزینه قابل قبول مالیاتی تلقی نمی‌گردد.

 

 

نکات مهم حسابداری – بخش نهم : یک امتیاز خوبی که قانون برای مودیان مالیاتی قرار داده است اعمال تخفیف در نرخ مالیات مودی است مشروط به اینکه  درآمد ابرازی آنان از درآمد ابرازی سال قبل افزایش داشته باشد.

 

 

ماده ۱۰۵ قانون مالیاتهای مستقیم ، اعلام کرده است که جمع درآمد شرکت ها و درآمد فعالیت های انتفاعی سایر اشخاص حقوقی که از منابع مختلف در ایران یا خارج از کشور به دست می آید،بعداز کسر زیان ها و معافیت های مشخص شده در قانون، مشمول نرخ مالیات ۲۵ درصد خواهند بود.

 

 

این ماده دارای چندین تبصره است که مشروح کامل این ماده در انتهای این پست قرارداده شده است. تبصره ۵ این قانون بیان کرده است در مواردی که با توجه به قانون ، وجوهی تحت عنوان های دیگری غیر از مالیات بر درآمد از ماخذ درآمد مشمول مالیات اشخاص قابل وصول باشد ، مالیات اشخاص پس از کسر وجوه مزبور به نرخ مقرر مربوط محاسبه میشود.

 

 

برای مثال اگر درآمد مشمول مالیات شرکت الف در سال عملکرد ۱۳۹۵ مبلغ ۵۰٫۰۰۰٫۰۰۰ ریال باشد و شرکت طبق قانون مبلغ ۳۰۰٫۰۰۰ ریال بابت عضویت در اتاق بازرگانی پرداخت نموده باشد، مالیات عملکرد شرکت فوق عبارت خواهد بود از :

 

۱۲٫۴۲۵٫۰۰۰ =۲۵%   *=(۳۰۰٫۰۰۰  – ۵۰٫۰۰۰٫۰۰۰ )

 

 

تخفیف نرخ مالیات با افزایش درآمد

تبصره ۷ ماده ۱۰۵ ق.م.م به وضوع از اعمال داشته است که به ازای ۱۰ درصد افزایش درآمد ابرازی مشمول مالیات اشخاص موضوع این ماده نسبت به درآمد ابرازی مشمول مالیات سال قبل ، یک واحد درصد و حداکثر تا ۵ درصد از نرخ های مذکور کاهش پیدا میکند. ولی این تبصره ، اعمال این امتیاز را مشروط به اجرای یک اتفاق ، داشته است.

در ادامه بخوانید:  مالیات سبز

 

 

شرط بهره مندی از این مزیت مالیاتی برای مودیان چیست؟

شرط بهره مندی از این مزیت مالیاتی برای مودیان این است که بدهی مالیاتی سال قبل خود را تسویه کرده باشند . همچنین اظهار نامه سال جاری را در موعد مقرر ارائه نمایند.

 

ولی باید دقت بر آن باشد که بدون اعتبار و تنها با هدف استفاده از این تخفیف نباید درآمد را بیشتر از قبل ابراز کرد. زیرا رقمی که بی اساس اعلام شده باشد نه تنها تخفیفی به آن تعلق نخواهد گرفت بلکه ممکن است جریمه مالیاتی هم به دنبال داشته باشد.

 

 

 

مفقود شدن دفاتر قانونی:

بر اساس ماده ۱۳ آئین نامه تحریر دفاتر قانونی تبصره ۳، در مواردی که دفاتر موضوع این آیین نامه توسط مقامات قضایی یا سایر مراجع قانونی و یا به عللی خارج از اختیار مودی از دسترس مؤدی خارج شود و صاحب دفتر از تاریخ وقوع این امر حداکثر ظرف سی روز دفاتر جدید امضاء، پلمب و عملیات آن مدت را در دفاتر جدید ثبت کند، تاخیر ثبت عملیات در این مدت به اعتبار دفاتر خللی وارد نخواهد کرد.

در ادامه بخوانید:  نکات مهم حسابداری - بخش هشتم

 

 

طبق بند ۶ ماده ۲۰ (موارد رد دفاتر) در اجرای مقررات تبصره ۳ ماده ۱۳ این آیین نامه در مواردی که دفاتر مزبور به ادعای مؤدی از دسترس وی خارج شده باشد و غیراختیاری بودن موضوع مورد تاییداداره امور مالیاتی ذیربط قرار نگیرد موجب رد دفاتر و مشمول بند ۳ ماده ۹۷ خواهد شد.

 

 

 

 

بررسی استهلاکات از منظر قانون مالیاتها

 

آن قسمت از دارائی‌های استهلاک پذیر که بر اثر به کارگیری با گذشت زمان یا سایر عوامل وبدون توجه به تغییر قیمتها ارزش آن تقلیل می‌یابد و همچنین هزینه‌های تاسیس، قابل استهلاک بوده و هزینه استهلاک آنها جزء هزینه‌های قابل قبول مالیاتی تلقی می‌شود.

 

 

مقررات مربوط به استهلاک‌های دارایی‌های استهلاک پذیر شامل جداول استهلاک‌ها و چگونگی اجرای آن با رعایت استانداردهای حسابداری توسط سازمان امور مالیاتی کشورتهیه می شود.

 

گفتنی است افزایش بهای ناشی ازتجدید ارزیابی دارایی‌های اشخاص حقوقی، با رعایت استانداردهای حسابداری مشمول  پرداخت مالیات بردرآمد نیست و هزینه استهلاک ناشی از افزایش تجدید ارزیابی نیز به عنوان هزینه قابل قبول مالیاتی تلقی نمی‌شود.

 

 

درزمان فروش یا معاوضه دارایی‌های تجدید ارزیابی شده، ما به التفاوت قیمت فروش وارزش دفتری بدون اعمال تجدید ارزیابی درمحاسبه درآمدمشمول مالیات منظور می شود.

 

درصورتی که بر اثر فروش مال قابل استهلاک یا مسلوب المنفعه شدن ماشین آلات، زیانی متوجه موسسه گردد، زیان حاصل معادل ارزش مستهلک نشده دارایی منهای حاصل فروش( درصورت فروش) یکجا قابل احتساب در حساب سود و زیان همان سال است. حکم این تبصره درمورد دارایی های تجدید ارزیابی شده نسبت به ارزش دفتری بدون اعمال تجدید ارزیابی جاری است.( ماده ۱۴۹ و تبصره های آن)

 

در ادامه بخوانید:  نکات مهم عیدی و پاداش - بخش سوم

 

یکی ازمهمترین نکاتی که درماده مذکور بر آن تاکید شده است موضوع تجدید ارزیابی است که به صراحت بیان می کند، افزایش بهای ناشی از تجدید ارزیابی دارائی‌های اشخاص حقوقی مشمول پرداخت مالیات بر درآمد نخواهد شد.

 

 

ضمنا هزینه استهلاک ناشی از افزایش تجدید ارزیابی نیز به عنوان هزینه قابل قبول مالیاتی تلقی نمی‌گردد. به عبارت دیگر درزمان فروش یا معاوضه دارائی های تجدید ارزیابی شده مابه التفاوت قیمت فروش و ارزش دفتری بدون اعمال تجدید ارزیابی درمحاسبه درآمد مشمول مالیات منظورمی شود.

 





برچسب ها: