تجزیه و تحلیل صورتهای مالی

دسته: حسابداری , کسب و کار
بدون دیدگاه
دوشنبه - ۴ مرداد ۱۳۹۵
تجزیه و تحلیل صورتهای مالی

یکی از روشهای متداول تجزیه و تحلیل صورتهای مالی ، تجزیه و تحلیل صورتهای مالی با استفاده از نسبتهای مالی می باشد . نسبتهای مالی در یک دسته بندی کلی به پنج دسته تقسیم می شوند.

 

چنانچه اعداد و ارقام صورتهای مالی با دقت لازم وبا محتوی صحیح تنظیم شده باشند نسبتهای مالی شرکتها می تواند عملکرد مالی یک شرکت را بخوبی نشان دهد .

 

تجزیه و تحلیل صورتهای مالی می تواند در زمینه های زیر صورت پذیرد:

 

1-بررسی نسبتهای نقدینگی و میزان توان شرکت در بازپرداخت بدهی های کوتاه مدت.

 

٢- بررسی نسبتهای عملیات از جمله گردش کالا و تولید بطوریکه بتوان فرآیند را از زمان تامین مواد اولیه و زمان تولید و مدت انتظار برای توزیع و فروش و نهایتا دوره نقد شوندگی آن را بررسی و تحلیل نمود.

 

3-بررسی استفاده بهینه از داراییهای ثابت و منابع سرمایه ای.

۴-ارزیابی و بررسی توان مالی شرکت در پرداخت بدهی ها و بازپرداخت تسهیلات مالی دریافتی.

5-بطورکلی بررسی وضعیت ساختار سرمایه.

 

 

۶-ارزیابی پروژه ها و طرحهای در دست اجرا.

٧-بررسی توان و قدرت بنگاه اقتصادی در جذب مشتریان جدید و حفظ مشتریان قدیم.

٨-تجزیه تحلیل اقلام هزینه و بهای تمام شده آالای ساخته شده و فروش رفته.

٩-بررسی ساختار منابع انسانی و دهها موضوع مرتبط با عملیات شرکت.

 

 

افزایش بازدهی سرمایه گذاری های انجام شده، از مهمترین اهداف مدیران سازمان ها و موسسات اقتصادی محسوب می شود . در حقیقت، تلاش آنها بر آن است که با مطالعه اطلاعات و آمار و ارقام موجود درصورت های مالی (گاه با صرف انرژی و هزینه های فراوان به دست می یایند) شمایی از عملکرد سازمان خویش به دست آورند و بتوانند با بررسی وضعیت حاضر و در نظر گرفتن اهداف استراتژیک و بلندمدت سازمان و همچنین با آگاهی از نقاط قوت و ضعف خویش و اتخاذ راهبردهای شایسته، موجبات بهینه سازی فعالیت ها و بهره جویی قابل قبول از سرمایه گذاریهای انجام شده را فراهم آورند.

 

بر این اساس، تجزیه و تحلیل کارآمد صورت های مالی میتواند زمینه ی لازم را برای شناسایی مشکلات پیش روی سازمان ها ایجاد کند و راهگشای بسیاری از تصمیم گیری ها و آینده نگری ها باشد .

 

 

درمقایسه ی ارقام و بررسی صورتهای مالی ، تحلیل گر باید به این نکته توجه کندکه هر صورت مالی نتیجه ای است از:

 

رویدادهای مالی واقع وثبت شده دردفاتر

اصلاح حسابها درپایان سال مالی

رعایت استانداردها و اصول حسابداری

اجرای قوانین ومقررات مالی بخصوص مقررات مالیاتی مانند استهلاک، وسلیقه حسابدار.

 

 

صورتها وارقامی که باهم مقایسه می شوند باید یکنواخت و به روش واحدی محاسبه شوند تا قابلیت مقایسه داشته باشند . بنابراین قابلیت مقایسه مستلزم آن است که  اصل ثبات رویه درتهیه وتنظیم هریک از دوحسابی که  با یکدیگر مقایسه می شوند رعایت شده باشد .

 

(Expressing Relationships)  رابطه نمائی

درمقایسه ، هدف ساده کردن رابطه بین ارقام است . اصولاً ساده کردن رابطه به درک مسائل وضوح می بخشد وکارتجزیه وتحلیل را آسان می سازد

 

 

نتیجه مقایسه و رابطه بین ارقام ممکن است به یکی ازطرق زیرنشان داده شود:

 

 

(Ratio Computation) نسبت یابی

(Percentage Cmputation) درصدگیری

(Trend Analysis) روندیابی

(Index Number Comparison) شاخص سنجی

 

 

الف – نسبت یابی : نسبت و رابط بین دو رقم ممکن است به صورت درصد ، به شکل کسر و یا بر اساس واحدپول بیان شود .مثلاً اگرفروش شرکتی ٠٠٠ ر ٠٠٠ ر ١٢٠ ریال وسود آن    ٠٠٠ ر ٠٠٠ ر ٢۴ ریال باشد ، درمورد رابطه این دو رقم می توان گفت :

 

1-سود بیست درصد فروش است .

٢-سود یک پنجم فروش است

3- نسبت فروش به سود پنج به یک است ، ویا به ازای هرده ریال فروش دو ریال سود تحصیل گردیده است .

هریک ازتعابیر بالا ، نسبت سود را به فروش نشان می دهد . باید توجه داشت که تعیین نسبت بین ارقام چیزی به آنها نمی افزاید و از آنها نمی کاهد فقط درک رابطه آنها را ساده تر می کند.

 

 

ب-  درصد گیری : درصورتهای مالی نسبت بین یک عدد را با جمع اعدادی که آن عدد را هم دربرداشته باشد درصدجزء به کل((Component Percentageمی نامیم . تعیین نسبت جزء به کل اهمیت نسبی ارقام مندرج درصورتهای مالی وتغییرات حاصل دردوره های مختلف فعالیت را نشان می دهد.

 

صورتهای مالی که بدین گونه براساس درصد جزء به کل ارقام تنظیم شده باشند اصطلاحاً ” صورتهای هم قیاس نامیده میشوند

 

 

ج – روندیابی : تجزیه و تحلیل صورتهای مالی یک سال ، اطلاعات محدودی را به دست می دهد مضافاً به این که از یک سو تجربه یک سال کافی برای اظهارنظر نیست و ازسوی دیگر ممکن است آن سال نمونه خوبی از وضع کلی شرکت نباشد . بنابراین بررسی وضع مالی موسسه برای مدت چند سال مفید بلکه ضروری به نظر می رسد .

 

 

 

حسابداران و نسبتهای مالی

 

تجزیه و تحلیل مالی فرآیندی است که طی آن مشخصات و ویژگیهای بارز مالی و عملیاتی واحد اقتصادی با استفاده از صورتهای مالی و سایر اطلاعات مالی مشخص می شود و در امر تصمیم گیری ، استفاده کنندگان از صورتهای مالی را یاری می کند .

 

 

یکی از روشهای متداول تجزیه و تحلیل صورتهای مالی ، تجزیه و تحلیل صورتهای مالی با استفاده از نسبتهای مالی می باشد . نسبتهای مالی در یک دسته بندی کلی به پنج دسته تقسیم می شوند.

 

-نسبتهای نقدینگی : نسبتهایی هستند که کفایت و قدرت نقدینگی موسسه را در قبال بازپرداخت بدهیهای کوتاه مدت مشخص می کند . این نسبت بیشتر مورد توجه بستانکاران کوتاه مدت موسسه و افرادی است که تصمیم دارند به موسسه وام بدهند .

 

در ادامه بخوانید:  ربا در معاملات

-نسبتهای اهرمی : نسبتهایی هستندکه میزان تأمین مالی از منابع مالی خارجی را مشخص می کند . یعنی وجوهی که توسط صاحبان شرکت) سهامداران) تأمین شده با وجوهی که از طریق وام بدست آمده مقایسه می شود .

 

-نسبتهای فعالیت : نسبتهایی هستند که میزان کاربرد دارائیها را مشخص می کند و سطح فروش را با حسابهای مختلف دارایی مانند موجودی کالا ، حسابهای دریافتنی ، دارایی ثابت و غیره می سنجد.

 

-نسبتهای سودآوری : این نسبتها نتیجه کلی فعالیت ها و توان بهره برداری شرکت را از طریق سود ارزیابی می کنند .

 

-نسبتهای مالکیت : این نسبتها بطور مستقیم و غیر مستقیم پیوند دهنده سود نقدینگی هستند و به سهامداران در ارزیابی نقدینگی ها و سیاستهایی که بر قیمت بازار سهام تأثیر می گذارند کمک می کند یعنی آنان می توانند با استفاده از این نسبتها وضعیت سرمایه گذاری خود را در شرکت در زمان حال و آینده بررسی کنند . همانطور که پیداست این نسبتها بیشتر از همه مربوط به صاحبان سهام است .

 

 

این روزها اگر کسی بخواهد در زمینه بورس و سهام فعالیت کند باید بتواند نسبتهای مالی یک موسسه را محاسبه کند . نسبتها مانند کلیدهایی هستند که در های بسته را باز می کنند .

 

وقتی که شما یک صورت مالی را در اختیار دارید و می خواهید به موسسه صاحب آن صورت مالی وام بدهید ، بهترین کار محاسبه نسبتهای نقدینگی موسسه مذکور است .

 

نسبتهای اهرمی نیز کارایی بالایی دارند . از طریق این نسبتها می توان نسبت بدهی به دارایی و نسبت بدهی به حقوق صاحبان سهام را مشخص نمود . ضمناً میتوان میزان توانایی یک موسسه در پرداخت بهره را محاسبه نمود . نسبت دیگری نیز وجود دارد که نشان می دهدکه درآمد شرکت تا چه اندازه برای پوشش هزینه های ثابت کافی است .

 

نسبتهای فعالیت  : نسبت گردش موجودی کالا ، نسبت متوسط دوره وصول مطالبات نسبت گردش حسابهای دریافتنی ، نسبت گردش دارائیهای ثابت و نسبت گردش مجموع دارایی هاست ، خود نیاز به بحث تفضیلی  بسیار دارد که در این مطلب نمی گنجد . البته هدف از ارائه این اطلاعات این است که شما آگاه شده و خود به دنبال اصل مطلب باشید .

 

نسبتهای سودآوری و مالکیت هم که اهمیت خاصی برای مدیریت سهام دارد معمولاً کمتر مورد توجه سهامداران قرار می گیرد . معمولاً سهامداران تنها با توجه به سابقه یک موسسه ، اقدام به خرید سهام آن موسسه می نمایند . شاید دلیل اصلی این اقدام ، دانش ناکافی سهامداران در ایران است .

 

 

معمولاً در ایران سرمایه و تجربه حرف اول را میزند و دانش   معاملات سهام بدلیل عدم اطلاع رسانی مناسب از جایگاه ارزنده ای برخوردار نیست .توجه داشته باشید که اگر تجربه و دانش در هم آمیخته شود و سرمایه در کنار این ترکیب قرار گیرد در این صورت نه تنها نتیجه مطلوب تری حاصل می شود بلکه ریسک سرمایه گذاری نیز کاهش می یابد.

 

 

 

تحلیل صورت های مالی در واقع بخشی از تحلیل کسب و کار به شمار می آید.

 

تحلیل کسب و کار عبارت از ارزیابی چشم انداز و ریسک های بنگاه به منظور اتخاذ تصمیم درمورد کسب و کار آینده است.تصمیم گیری های کسب وکار شامل موارد متعددی، از جمله ارزشگذاری سهام و بدهی ها،ارزیابی ریسک اعتبار، پیش بینی سود، حسابرسی ها و مذاکرات جبران خسارت است.

 

تحلیل کسب و کار، با ارزیابی محیط کسب و کار، استراتژ یها و عملکرد بنگاه به مدیران کمک می کند تا تصمیمات به جا و آگاهانه اتخاذ کنند.

 

 

 

یکی از مراحل اولیه تحلیل کسب وکار عبارت است از:

 

ارزیابی محیط کسب وکار و استراتژی های بنگاه شامل محصولات و فعالیت های کنونی و آتی، بازارها، رقیبان، قیمت سهام بنگاه، مزیتهای بنگاه ( از جمله مزیت هزینه ای) می باشد و در این راستا صورت های مالی، منبعی مطمئن جهت کسب اطلاعات مالی لازم برای تحلیل کسب و کار به شمار می آیند.

 

صورت های مالی مشخص می کنند که یک بنگاه منابع خود را چگونه به دست می آورد  (تامین مالی)کجا و چگونه این منابع را مصرف می کند (سرمایه گذاری) و از این منابع تا چه حد کارآمد استفاده می کند (سوددهی عملیاتی)

 

برای پی بردن به اینکه اطلاعات صورتهای مالی چگونه در تحلیل کسب و کار مورد استفاده قرار می گیرند به یک مثال توجه کنید به عنوان نمونه در شرکت ((دل-DELL)) ، درآمدهای کمپانی طی ۵ سال، بیش از ۵٠ درصد افزایش یافته است، در حالی که سود آن حدود ۴٠ درصد افزایش نشان می دهد.

 

کمپانی نه تنها سوددهی خوبی داشته، بلکه خالص گردش وجوه نقدی اش از محل عملیات بنگاه طی ۵سال حدود ٢٧ درصد افزایش یافته است وسوددهی و بازده فوق العاده حقوق صاحبان سهام، همراه با توانایی ایجاد گردش وجوه نقد قابل ملاحظه، سبب شده است تا قیمت سهام کمپانی نیز سال ٢٠٠٣ تا ٢٠٠5 حدود ٣٣ درصد افزایش پیدا کند حال آیا این اطلاعات برای قضاوت در مورد خرید سهام کمپانی  دل  و یا سایرتصمیم گیری های مرتبط با این کمپانی کفایت می کند؟ یقینا خیر برای تصمیم گیری های اقتصادی دقیق در مورد کمپانی و یا هر شرکت به اطلاعات بیشتری مانند اطلاعات زیر نیاز است:

 

–    چشم انداز کسب و کار آینده شرکت چگونه است؟ آیا انتظار می رود که بازار محصولات شرکت گسترش یابد؟ نقاط قوت و ضعف شرکت در رقابت با رقبا کدامند؟ شرکت برای پاسخگوئی به فرصت ها و تهدیدها چه تدابیر استراتژیک اتخاذ کرده است و یا در نظر دارد اتخاذ کند؟

در ادامه بخوانید:  تغییر سال مالی

 

–     توانایی بالقوه شرکت برای کسب سود چه مقدار است؟ سوددهی شرکت در سال های اخیر چگونه بوده است؟ سود کنونی شرکت تا چه اندازه پایدار است؟ عوامل موثر درسوددهی شرکت کدامند؟ رشد سود شرکت چگونه ارزیابی می شود؟

 

–    وضع مالی شرکت در حال حاضر چگونه است؟ ساختار مالی شرکت متضمن چه ریسکها ومزایایی است؟ آیا سود شرکت در برابر نوسانات بازار آسیب پذیر است؟ آیا شرکت می تواند ازپس یک دوره کاهش شدید سوددهی برآید؟

 

–        شرکت چگونه می تواند با رقبای داخلی و خارجی رقابت کند؟

–        قیمت معقول سهام شرکت چیست؟

 

 

اعتبار دهندگان و وام دهندگان نیز در پی یافتن پاسخ برای سوال های زیر هستند:

 

–        برنامه های کسب و کار شرکت و چشم انداز آن چگونه است؟ نیازهای تامین مالی آتی شرکت کدام اند؟

 

–    منابع احتمالی شرکت برای پرداخت بهره و اصل وام های اخذ شده، کدامند؟ سود و گردش وجوه نقد شرکت تا چه میزان پشتوانه های برای پرداخت بهره و اصل وام های دریافتی به شمارمی روند.

 

–    احتمال قصور شرکت در ادای تعهداتش چه مقدار است؟ سود و گردش وجوه شرکت تاچه اندازه ممکن است دچار نوسان شوند؟ آیا توانایی مالی شرکت آن اندازه است که در یکدوره رکود سوددهی بتواند به تعهداتش عمل کند؟

 

–    پاسخگویی به این سوالات و یک رشته سوالات دیگر در ارتباط با چشم انداز و ریسک های شرکت مستلزم تحلیل اطلاعات کیفی در مورد برنامه کسب و کار شرکت و اطلاعات کمی درمورد وضع مالی و عملکرد آن است و این همان نقش اصلی تحلیل صورتهای مالی است.

 

 

 

انواع تحلیل های کسب و کار

تحلیل صورت های مالی، بخش مهم و لاینفک تحلیل کسب و کار را تشکیل می دهد. تحلیل کسب و کار به صورت های مختلف انجام می پذیرد که در زیر به عمده ترین انواع آن اشاره می شود:
تحلیل اعتبار

تحلیل اعتبار عبارت است از ارزیابی شایستگی اعتباری یک بنگاه اقتصادی، یا به بیان دیگرتوانایی بنگاه در ادای تعهداتش .بنابراین، تحلیل اعتبار عمدتا بر مساله ریسک و نه بر سوددهی یک بنگاه تاکید دارد. تغییرات سود به ویژه حساسیت سود در مقابل کسادی کسب و کار، مهمتر ازسطح سود شرکت است. سطح سود فقط تا آن حد مهم است که منعکس کننده حاشیه امنیت توانایی یک بنگاه برای ادای تعهداتش است.

 

تاکید تحلیل اعتبار متوجه ریسک تنزل عملکرد و نه توانایی افزایش عملکرد بنگاه است. به این ترتیب، ریسک اعتبار شامل تحلیل نقدینگی و تحلیل توانایی پرداخت بدهی ها می شود. قابلیت فراهم آوری نقدینگی عبارت است از توانایی یک بنگاه برای تهیه پول نقد در کوتاه مدت به منظور ایفای تعهدات .

 

 

نقدینگی بنگاه بستگی به گردش وجوه نقد و ترکیب دارایی های جاری و بدهی های جاری آن دارد. توانایی پرداخت بدهی ها نیز عبارت از قابلیت و توانایی بلندمدت بنگاه در ایفای تعهدات بلندمدت است، این امر به سوددهی بلندمدت و ساختار سرمایه (ساختارتامین مالی)  بنگاه بستگی پیدا می کند.

 

 

ابزار تحلیل اعتبار و معیارهای ارزیابی آن، متناسب با طول مدت، نوع و مورد استفاده وام تغییرمیکند. در مورد اعتبارات کوتاه مدت، وام دهندگان به شرایط مالی فعلی، گردش وجوه نقد و نقدشوندگی دارایی های جاری توجه می کنند و در مورد اعتبارات بلندمدت و ارزش گذاری اوراق قرضه، وام دهندگان خواستار اطلاعات بیشتر و تحلیل های آینده نگر هستند. تحلیل اعتبار بلندمدت شامل پیش بینی گردش وجوه نقد و ارزیابی بلندمدت سوددهی )قدرت کسب سودپایدار) است. تحلیل سهام تامین مالی با انتشار سهام را سرمایه سهمی نیز می نامند.

 

 

سرمایه سهمی در واقع پشتوانه یا  محافظی برای سایر انواع تامین مالی که برآن ارجحیت دارند، به شمار می آید. این امر بدان مفهوم است که سرمایه گذاران در سهام فقط پس از تادیه کلیه مطالبات سایر طلب کاران ( ازجمله پرداخت بهره و سود سهام ممتاز) نسبت به دارایی های شرکت محق، خواهند بود .به این ترتیب،سرمایه گذاران در سهام نخستین کسانی هستندکه به هنگام ورشکستگی بنگاه متحمل زیان می شوند، هرچند که مقدار زیانشان به میزان سرمایه گذاریشان محدود می شود.

 

 

تحلیل های اساسی که رواج بیشتری دارند عبارت از تعیین ارزش یک بنگاه از طریق تحلیل و تفسیر عوامل اصلی اقتصاد،صنعت و بنگاه است. از جمله بخش های عمده تحلیل اساسی عبارت از ارزیابی موقعیت مالی و عملکرد بنگاه است. یکی از اهداف عمده تحلیل اساسی نیز تعیین ارزش ذاتی یا ارزش اساسی است. ارزش ذاتی یک ارزش یک بنگاه (یا یک سهم) از سوی تحلیل اساسی و بدون رجوع به ارزش بازار تعیین می شود.

 

استراتژی سرمایه گذاران در قبال تحلیل اساسی از این قرار است :وقتی ارزش ذاتی یک سهم از ارزش بازار آن سهم بالاتر میرود، اقدام به خرید می کنند و در مقابل وقتی ارزش بازار یک سهم از ارزش ذاتی آن بیشتر می شود، اقدام به فروش می کنند. برای تعیین ارزش ذاتی بنگاه، تحلیلگر باید سود یا گردش وجوه نقد بنگاه را پیش بینی کند و ریسک های بنگاه را مشخص سازد. وقتی سود دهی آتی و ریسکهای بنگاه برآورد شدند،تحلیلگر با استفاده از یک مدل ارزش گذاری، این اطلاعات را تبدیل به معیاری برای سنجش ارزش ذاتی می کند.

 

 

 

عناصر تحلیل کسب و کار

 

تحلیل کسب و کار دربرگیرنده چندین فرآیند مرتبط با هم است. ارزش شرکت یا ارزش ذاتی با استفاده از یک مدل ارزش گذاری، برآورد می شود.

در ادامه بخوانید:  تفاوت اندوخته و ذخیره

ورودی های مدل ارزش گذاری از برآورد سود و زیان های آتی )گردش وجوه نقد یا سود آتی) و هزینه سرمایه به دست می آیند. فرآیند پیش بینی سود و زیان آتی به اصطلاح تحلیل چشم انداز نامیده می شود. برای پیش بینی دقیق سود و زیان آتی، ارزیابی دو مقوله اهمیت  فوق العاده دارد:

 

چشم انداز کسب و کار بنگاه و صورت های مالی ارزیابی چشم انداز کسب و کار یکی ازاهداف عمده تحلیل محیط کسب و کار و استراتژی بنگاه است. وضع مالی بنگاه را با مراجعه به صورت های مالی و استفاده از تحلیل های مالی ارزیابی می کنند و کیفیت تحلیل مالی نیز به نوبه خود بستگی دارد، به قابلیت اعتماد و محتوای اقتصادی صورت های مالی. این امر مستلزم تحلیل حسابداری صورتهای مالی است .

 

 

 

تحلیل صورت های مالی، کلیه فرآیند های زیر را در بر می گیرد:

 

 

تحلیل محیط کسب و کار و استراتژی بنگاه

تحلیل چشم انداز آینده بنگاه یکی از مهم ترین اهداف تحلیل کسب و کار می باشد. برای انجام دقیق این امر مهم باید به آینده نگری چندرشته ای مجهز شد که شامل پرداختن به تحلیل محیط کسب و کار و استراتژی بنگاه می شود.

 

هدف تحلیل محیط کسب و کار، شناسایی و برآورد شرایط اقتصادی بنگاه و صنعت مربوطه است و تحلیل استراتژی کسب و کار نیز در پی شناسایی و ارزیابی قدرت رقابت و نقاط ضعف بنگاه همراه با فرصت ها و تهدیدها است.

 

تحلیل محیط کسب و کار و استراتژی بنگاه از دو بخش تحلیل صنعت و تحلیل استراتژی تشکیل شده است. تحلیل صنعت معمولا اولین گام به شمار می آید، زیرا چشم انداز و ساختار صنعت تاحدود زیادی تعیین کننده سوددهی بنگاه است.

 

 

تحلیل صنعت معمولا در چارچوب مدلی که از سوی پورتر در سا لهای ١٩٨٠ تا ١٩٨۵ طراحی شد و تحلیل زنجیره ارزش نامیده می شود، صورت می پذیرد. در این چارچوب، یک صنعت به مثابه مجموعه ای از رقبا در نظر گرفته می شود که بر سر کسب قدرت چانه زنی در مقابل مشتریان و تامین کنندگان ، بایکدیگر رقابت و مبارزه می کنند و در عین حال با تهدیدهایی از جانب رقبای جدید و محصولات جانشین روبه رو هستند.

 

تحلیل صنعت باید هم آینده صنعت مربوطه را پیش بینی کند و هم میزان رقابت بالفعل و بالقوه ای که بنگاه با آن مواجه است.

 

 

 

تحلیل استراتژی شامل ارزیابی دو مقوله، شامل:

اول، تصمیمات بنگاه در مورد کسب و کار، و دوم، موفقیت بنگاه در دستیابی به مزیت رقابتی است. تحلیل استراتژی شامل برآورد واکنش استراتژیک بنگاه در مقابل محیط کسب و کار و تاثیر این واکنشها در موفقیت ها و رشد آتی بنگاه می شود.

 

 

تحلیل استراتژی مستلزم بررسی دقیق استراتژی رقابت بنگاه در زمینه ترکیب محصولات و ساختار هزینه ها است.

تحلیل محیط کسب و کار و استراتژی مستلزم تسلط بر دانش اقتصاد، نیروهای صنعت و نیز مدیریت استراتژیک، سیاست کسب و کار، تولید، مدیریت پشتیبانی، بازاریابی و اقتصاد مدیریت است.

 

 

 

تحلیل حسابداری

تحلیل حسابداری شامل فرآیند ارزیابی میزان انعکاس واقعیتهای اقتصادی در حسابداری بنگاه است. این امر با بررسی مبادلات و رویدادهای بنگاه، برآورد تاثیر سیاستهای حسابداری بنگاه بر روی صورت های مالی و تنظیم این صور تهای مالی به گونه ای که واقعیت اقتصادی را بهتر منعکس سازند و قابلیت تحلیل بیشتری پیدا کنند، تحقق می یابد.

 

 

صورت های مالی منبع اصلی اطلاعات لازم برای تحلیل مالی هستند. این امر بدان معنا است که کیفیت تحلیل مالی به میزان اعتماد به صورتهای مالی بستگی دارد که این نیز به نوبه خود به کیفیت تحلیل حسابداری بستگی دارد. تحلیل حسابداری به ویژه در موارد تحلیلهای مقایسه ای اهمیت فوق العاده ای پیدا می کنند.

 

در تحلیل کسب و کار معمولا تحلیل حسابداری کمتر مورد توجه و استفاده قرار می گیرد.احتمالا یکی از علل این کم توجهی آن است که تحلیل حسابداری مستلزم مجهز بودن به دانش حسابداری است. تحلیلگرانی که به دانش حسابداری آشنا نیستند، گرایش بدان دارند که تحلیل حسابداری را از پیش دیده دور کنند و صور تهای مالی را همان گونه که تنظیم شده اند، بپذیرند. این بی توجهی به حسابداری، عملی بسیار خطرناک است، زیرا تحلیل حسابداری درتحلیل کسب و کار و تحلیل مالی اهمیت فوق العاده ای دارد.

 

 

 

تحلیل مالی

تحلیل مالی یعنی استفاده از صورت های مالی جهت تحلیل وضع مالی و عملکرد بنگاه و نیز برآورد عملکرد مالی آینده آن است. طرح سوالات متعدد می تواند به انجام تحلیل مالی کمک کند. یک رشته از این سوالات به آینده بنگاه مربوط می شوند. مثلا، آیا بنگاه منابع کافی برای کسب موفقیت و رشد در اختیار دارد؟

 

آیا منابع کافی برای سرمایه گذاری در پروژه های جدید وجود دارند؟ منابع سوددهی بنگاه کدامند؟ قدرت درآمدزایی آتی چگونه است؟  ویک رشته دیگر از سوالات مربوط می شود به ارزیابی عملکرد بنگاه و توانایی آن در تحقق عملکرد مالی مورد انتظار. مثلا این که موقعیت مالی بنگاه تا چه اندازه محکم است؟ بنگاه تا چه اندازه سودده است؟ آیا درآمدهای بنگاه با پیش بینی های تحلیلگران مطابقت دارد؟

 

تحلیل مالی از سه جز تحلیل سوددهی، تحلیل ریسک و تحلیل منابع و مصارف تشکیل می شود.

 

 





برچسب ها: